#tak_tylko_mówię_50

16.12.2016, wracam z Urzędu Skarbowego do zaparkowanego niedaleko samochodu. Mijam kobietę z wózkiem. Przeciskam się…

268 słów
Mniej niż minuta
empatia to spostrzeżenie i działanie.
268 słów
Mniej niż minuta

Przed Tobą

268 słów
Ich czytanie zajmie Ci około
Mniej niż minuta
Jeśli zdecydujesz się powiedzieć tak temu tekstowi, dowiesz się:

  • Pokażę Ci przykład empatii w codziennym życiu
  • Przeczytasz o koncepcji Martina Bubera

16.12.2016, wracam z Urzędu Skarbowego do zaparkowanego niedaleko samochodu. Mijam kobietę z wózkiem. Przeciskam się między zaparkowanym na chodniku samochodem dostawczym a płotem. Siedzi w nim kierowca. Wskazując na kobietę z wózkiem proszę go, żeby przeparkował samochód. W milczeniu zgadza się. Matka dziękuje mi uśmiechem. Empatia do spostrzeżenie i reakcja. Nie tylko współodczuwanie. Myślenie w kategorii Ja i Ty. Dwuogniskowe spostrzeganie świata. Nie tylko przez pryzmat swojego interesu.

20.05.2006, Simon Baron-Cohen przyjeżdża do Nairobi na wakacje. Tam słyszy od jednej z Kenijek przerażającą historię. Opowiada o człowieku, który w supermarkecie obciął palec kobiecie stojącej w kolejce do kasy. Po to, by ściągnąć z niego szybko pierścionek. Ten człowiek widział tylko cel, interes. Nie myślał w kategorii Ja i Ty. Widział pierścionek, a zdawał się nie chcieć widzieć, że palec i dłoń należą do człowieka. Myślenie w kategorii ja i mój zysk to przejaw erozji empatii.

Ideę erozji empatii jako pierwszy przedstawił w swojej książce Ich und Du (Ja i Ty), austriacki filozof Martin Buber. Przeciwstawił on relacje Ja–Ty (empatyczną), relacji Ja–to, w której wchodzimy w kontakt z jakąś osobą lub przedmiotem, aby wykorzystywać je do swoich celów. Kiedy empatia jest wyłączona, działamy w trybie Ja. Ja i mój interes. Ja i inni, którzy mają to umożliwić.


Martin Buber, Ja i Ty, Instytut Wydawniczy PAX

Simon Baron-Cohen, Teoria zła. O empatia i venezia okrucieństwa, Wydawnictwo Smak Słowa

 

 

Komentarze

Proszę o zachowanie kultury wypowiedzi w komentarzach.

Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
Opinie w linii
Zobacz wszystkie komentarze

Pokrewne treści

Pokrewne treści

  • Jestem idiota. Czyli jak odzyskać skupienie przez eliminację?

    Jestem idiota. Czyli jak odzyskać skupienie przez eliminację?

    Jestem idiotą. Nie dlatego, że zrobiłem coś źle. Raczej dlatego, że zbyt długo podejmowałem się wszystkiego, co los i inni ludzie mi proponowali. Mówiłem „tak” projektom, realizacjom, artykułom i prośbom o komentarze eksperckie. Zapisywałem się na kolejne kursy. Kupowałem kolejne książki. Planowałem kolejne projekty. A wszystko to prowadziło donikąd, bo…

  • Nie jesteś sumą swoich nawyków

    Nie jesteś sumą swoich nawyków

    Nie jesteś swoimi nawykami. Twoje nawyki są częścią Ciebie — a to kluczowa różnica. Nie jesteś na zawsze uwikłan_ w nawyki, które zdają się budować twoją obecną tożsamość. Możesz mieć nawyk odwlekania na potem ważnych zadań, ale to nie znaczy, że jesteś prokrastynatorem. Możesz mieć nawyk odpalania Netflixa po całym dniu…

  • Czy mistrz ZEN korzysta z Internetu?

    Czy mistrz ZEN korzysta z Internetu?

    Moja przyjaciółka pojechała kiedyś na kilkudniowe spotkanie z jednym z wietnamskich mistrzów ZEN. Wiedziona ciekawością, chciała zobaczyć jak techniki uważności, medytacji i wschodniej tradycji buddyjskiej, mogą wzbogacić jej praktykę terapeutyczną, a także nią samą.Gdy wróciła, ja z ciekawością wypytywałem ją o szczegóły. Z wszystkich, którymi się ze mną podzieliła, najlepiej…

Książki, które do tej pory napisałem, by podzielić się wiedzą i praktykami

Napisałem 8 książek – w tym nagrodzony bestseller „Sapiens na zakupach”. Oraz anglojęzyczny „Life’s a pitch”. Każdą książkę piszę, by przekazać wiedzę, ale także, by sam się czegoś nauczyć. Każda książka to dla mnie przygoda i wielkie wyzwanie. Mam nadzieję, że dla ciebie będzie przede wszystkim tym pierwszym.

Mniej niż minuta
268 słów
#tak_tylko_mówię_50 16.12.2016, wracam z Urzędu Skarbowego do zaparkowanego niedaleko samochodu. Mijam kobietę z wózkiem. Przeciskam się między zaparkowanym na chodniku samochodem dostawczym a płotem. Siedzi w nim kierowca. Wskazując na kobietę z wózkiem proszę go, żeby przeparkował samochód. W milczeniu zgadza się. Matka dziękuje mi uśmiechem. Empatia do spostrzeżenie i reakcja. Nie tylko współodczuwanie. Myślenie w […]