#tak_tylko_mówię_3

24.12.2012 podczas wigilijnej kolacji pytam rodzinę, czy pamiętają, jak kiedyś na wigilię zaprosiliśmy sierotę z…

246 słów
Mniej niż minuta
pamięć to nie zapis audio czy video
246 słów
Mniej niż minuta

Przed Tobą

246 słów
Ich czytanie zajmie Ci około
Mniej niż minuta
Jeśli zdecydujesz się powiedzieć tak temu tekstowi, dowiesz się:

  • Dowiesz się jaka jest podatnosc pamieci na znieksztalcenia
  • Poznasz przykład z kolacji wigilijnej
  • Przeczytasz jakie sa roznice w interpretacji wydarzen
  • Co to sa egzotyczne znieksztalcenia pamieci

24.12.2012 podczas wigilijnej kolacji pytam rodzinę, czy pamiętają, jak kiedyś na wigilię zaprosiliśmy sierotę z Wileńskiego domu dziecka. Mama i siostra patrzą na mnie zaskoczone. Nie, nie pamiętają. Nie zapraszaliśmy. Sprawdzam – rzeczywiście na początku lat dziewięćdziesiątych była w Polsce akcja zapraszania sierot polskiego pochodzenia z Litwy. My nie zaprosiliśmy. Najwyraźniej ja bardzo chciałem byśmy zaprosili. Pamięć to nie nagranie audio czy video.

W 1976 roku Gore Vidal udzielił wywiadu Tomowi Brokawowi w programie Today’s Show stacji NBC. Brokaw pytał o biseksualizm Vidala. Vidal wolał mówić o polityce. Brokaw w kolejnych pytaniach dopytywał o preferencje seksualne. Vidal ciągle trwał przy swoim. Po latach, kiedy zapytano Toma Brokawa o to, jaki był najtrudniejszy wywiad w jego karierze, opowiedział: „Gore Vidal”. Dlaczego? Bo ten ciągle chciał gadać o seksualności, a mnie interesowała polityka. Pamięć to nie nagranie audio czy video.

Dwie osoby mogą pamiętać to samo wydarzenie zupełnie inaczej. I obie mogą wierzyć w to, jak je relacjonują. Wcale też nie muszą kłamać. To po prostu egotyczne zniekształcenia pamięci. Na to, co i jak pamiętamy, ma wpływ nie tylko sam proces rejestracji. Ma też znaczenie to jak bardzo chcemy dobrze się prezentować w naszych własnych wspomnieniach. Sobie. I innym.


Elliot Aronson, Carol Tavris,  Błądzą wszyscy (ale nie ja), wydawnictwo Smak Słowa

Tomasz Maruszewski, Pamięć autobiograficzna, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

Komentarze

Proszę o zachowanie kultury wypowiedzi w komentarzach.

Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
Opinie w linii
Zobacz wszystkie komentarze

Pokrewne treści

Pokrewne treści

  • Nie jesteś sumą swoich nawyków

    Nie jesteś sumą swoich nawyków

    Nie jesteś swoimi nawykami. Twoje nawyki są częścią Ciebie — a to kluczowa różnica. Nie jesteś na zawsze uwikłan_ w nawyki, które zdają się budować twoją obecną tożsamość. Możesz mieć nawyk odwlekania na potem ważnych zadań, ale to nie znaczy, że jesteś prokrastynatorem. Możesz mieć nawyk odpalania Netflixa po całym dniu…

  • Czy mistrz ZEN korzysta z Internetu?

    Czy mistrz ZEN korzysta z Internetu?

    Moja przyjaciółka pojechała kiedyś na kilkudniowe spotkanie z jednym z wietnamskich mistrzów ZEN. Wiedziona ciekawością, chciała zobaczyć jak techniki uważności, medytacji i wschodniej tradycji buddyjskiej, mogą wzbogacić jej praktykę terapeutyczną, a także nią samą.Gdy wróciła, ja z ciekawością wypytywałem ją o szczegóły. Z wszystkich, którymi się ze mną podzieliła, najlepiej…

  • Dlaczego tak trudno zawrócić?

    Dlaczego tak trudno zawrócić?

    O dwóch kuzynach z rodziny złych decyzji Kiedy 22 tysiące ludzi ginie przez upartego Francuza Efekt utopionych kosztów to taki cudny błąd poznawczy, którym ekonomia behawioralna może spokojnie skopać tyłek ekonomii tradycyjnej. Ta tradycyjna z pełną powagą zdaje się mówić, że „tylko teraźniejsze oraz przyszłe zyski i koszty powinny mieć…

Książki, które do tej pory napisałem, by podzielić się wiedzą i praktykami

Napisałem 8 książek – w tym nagrodzony bestseller „Sapiens na zakupach”. Oraz anglojęzyczny „Life’s a pitch”. Każdą książkę piszę, by przekazać wiedzę, ale także, by sam się czegoś nauczyć. Każda książka to dla mnie przygoda i wielkie wyzwanie. Mam nadzieję, że dla ciebie będzie przede wszystkim tym pierwszym.

Mniej niż minuta
246 słów
#tak_tylko_mówię_3 24.12.2012 podczas wigilijnej kolacji pytam rodzinę, czy pamiętają, jak kiedyś na wigilię zaprosiliśmy sierotę z Wileńskiego domu dziecka. Mama i siostra patrzą na mnie zaskoczone. Nie, nie pamiętają. Nie zapraszaliśmy. Sprawdzam – rzeczywiście na początku lat dziewięćdziesiątych była w Polsce akcja zapraszania sierot polskiego pochodzenia z Litwy. My nie zaprosiliśmy. Najwyraźniej ja bardzo chciałem byśmy […]