#nawyk_30

24.12.2017, pora na odnowę. Pora na nowy nawyk. Tym razem wprowadzę go podczas wigilijnej kolacji. I zatrzymam na wszystkie kolacje spotkania i relacje z drugim człowiekiem, któremu chcę oddać niepodzielną uwagę.

Telefon wyląduje w kieszeni płaszcza – na cały wieczór. Będzie daleko od wigilijnego stołu. W płaszczu, w sieni, w przedpokoju. Oddalony ode mnie. Wrócę do niego, gdy będę mu gotów oddać moją niepodzielną uwagę. Podczas rozmów i wigilii tę jedną i niepodzielną (aczkolwiek przerzutną) chcę dać tym, z którymi spędzam święta. Nie chcę już dłużej mamić się obietnicą, że mogę być na raz w kilku miejscach – w rozmowie i na messengerze. Chcę być w jednym uważnym miejscu na raz.

Ten nawyk chcę wprowadzać od dziś i solidnie przestrzegać podczas rozmów z drugim człowiekiem. Chcę, żeby moja uwaga była święta i by święte było to co mnie łączy z drugim człowiekiem. Nawet, jeśli jest trudne. Zwłaszcza, jeśli jest trudne. Nie chce oglądać świata przez ekran smartfonu. Chcę ciekawie porozmawiać z drugim człowiekiem, którego być może nie będzie przy kolejnym wigilijnym stole. Chcę słuchać każdego, jakbym go słyszał pierwszy raz w życiu. Chcę zastąpić świat osobistego nadawania (personal broadcasting), światem uważnych rozmów. Dwie osoby zanurzone w rozmowie, a nie dwie głowy gadające do siebie bez uwagi.

Ten nawyk wydaje się radykalny. Ale spróbuję. Wam życzę uwagi, czasu, dobrostanu, relacji i współodpowiedzialności za to co tworzycie. I przede wszystkim życzę wam sprawczości i przekonania, że macie wpływ na to, co dzieje się wokół was i w was.

Celeste Headlee, 10 ways to have a better conversation, TED.com

Julian Treasure, 5 ways to listen better, TED.com