#tak_tylko_mówię_92

Opublikowano Kategorie Bez kategorii

12.08.2016, wyjeżdżam z domu letniego w Węsiorach do Gdyni. Przy bramie zatrzymuję na chwilę samochód, żegnam się z mamą. Mówię jej, kocham Was bardzo. Mam na myśli rodziców. Wyrażam wdzięczność. Im i wybranym trzem osobom. Czasem bezpośrednio. Czasem smsowo. Wyrobiłem sobie nawyk skanowania rzeczywistości pod kątem osób, którym mogę wyrazić wdzięczność. To wzmacnia dobrostan.

22.03.2017, jadę porannym pociągiem do Warszawy. W drodze pracuję. Jestem zmęczony, ale wdzięczny. Za mijany krajobraz – wiosnę, która nieśmiało budzi się do życia. Za czysty pociąg, który niby jest normą, ale kiedyś nie był. Za dobre śniadanie w Warsie, które mogę zjeść. Za dużo pracy, którą mam i którą kocham. Wszystkie też rzeczy mogę po prostu przyjąć. Za wszystkie mogę być wdzięczny. Wyrabiam sobie nawyk skanowania rzeczywistości pod kątem tego, za co chcę być wdzięczny. Nie skanowania w poszukiwaniu tego, czego mi brakuje. To wzmacnia dobrostan.

Rzeczywistość jest. Po prostu. Nasza jej interpretacja zależy od nas. Jeśli skanujemy rzeczywistość w poszukiwaniu tego, czego nie mamy, wpadamy prosto w ramiona nieszczęścia. Badania Sonji Lyubomirsky jasno pokazują, że praktykowanie codziennej wdzięczności znacząco wpływa na podniesienie dobrostanu. Tak jesteśmy skonstruowani. Dodatkowo – poszukując tych, którym jesteś wdzięczny, zawężasz percepcję do tego, co dobre.


Marlena Kossakowska, Projekt Dobre Życie, Wydawnictwo Smak Słowa

Shawn Actor, Before Happiness: The 5 Hidden Keys to Achieving Success, Spreading Happiness, and Sustaining Positive Change, Crown Business