#tak_tylko_mówię_80

Opublikowano Kategorie Bez kategorii

5.04.1722, Jacob Roggeveen odkrywa Wyspę Wielkanocną. Prawie całkowicie wyludnioną. Mieszkańcy kierując się doraźnymi potrzebami i „natychmiastową gratyfikacją” wycieli prawie wszystkie drzewa. Wycinając nie byli w stanie przewidzieć długofalowych skutków swych działań. Zniknęły drzewa, zniknęła zwierzyna. Rozmnożył się szczur polinezyjski. Całkowita degeneracja społeczności. Nie oceniono, co jest lepsze długofalowo.

23.02.2017, w Gdyni osunęła się skarpa. Na dom poniżej niej spadły zwały błota i ziemi z osuwiska. Wcześniej na działce powyżej wycięto wszystkie drzewa. Jeszcze wyżej i jeszcze wcześniej postawiono, niezgodny z projektem budynek. Ktoś kierował się doraźną korzyścią. Ktoś nie odpowiedział sobie na pytanie, co jest lepsze długofalowo.

Jako ludzie mamy niską umiejętność przewidywania długotrwałych skutków naszych zachowań (w skali mikro i makro). Nie przewidujemy, że cukier doprowadzi nas do cukrzycy, papierosy do raka, a wycinanie drzew czy rabunek gospodarki, do katastrof. Częściej wybieramy drobne przyjemności i doraźne nagrody. To zjawisko to dyskontowanie przyszłych korzyści – im dłużej musimy czekać na nagrodę, tym mniejszą ma wartość w naszych oczach (nie mylić z regułą niedostępności).

Kelly McGonigal, Siła woli. Wykorzystaj samokontrolę i osiągaj więcej, Wydawnictwo One Press

Dan Ariely, Szczera prawda o nieuczciwości. Jak okłamujemy wszystkich, a zwłaszcza siebie, Wydawnictwo Smak Słowa