#tak_tylko_mówię_44

Opublikowano Kategorie Bez kategorii

09.12.2016, prowadzę szkolenie dla doktorantów wydziału Chemii Uniwersytetu Gdańskiego. Uczę prosto komunikować. Skomplikowane projekty ubierać w zwięzły przekaz. Jeden z zespołów mówi, że dziura ozonowa powiększa się co roku. Jestem zaskoczony. Byłem przekonany, że to już zatrzymane. Pytam, czy to prawda. Tak – prawda. Mój mózg uznał, że temat załatwiony, bo nic nie kierowało mojej uwagi na niego. Co innego zwracało uwagę. Co innego stawało się ważne.

4.06.2002, w ramach obchodów Złotego Jubileuszu, Elżbieta II spotyka się z poddanymi. Jedną z chętnych do podania ręki królowej była młoda kobieta. Gdy już stanęła przed Jej Wysokością, dobiegł ją dźwięk dzwoniącego telefonu. Jej telefonu. Kobieta była sparaliżowana. Wtedy królowa nachyliła się w jej stronę i powiedziała: „Powinnaś odebrać, moja droga. To może być ktoś ważny”. To, co zwróciło uwagę, było ważne. Ważniejsze od samej królowej.

Wszystko co skupia uwagę, może sprawić, że uczestnicy czy obserwatorzy przywiążą do tego zbyt wielką wagę. Jak pisze Kahneman: „nic nie jest ważne dopóki nie zaczniesz o tym myśleć”. O niczym zaś nie zaczniesz myśleć, jeśli nie skupi twojej uwagi. Uważnie sprawdzaj na co inni kierują twoją uwagę. To może nie być najważniejsze.


Robert Cialdini, Pre-swazja. Jak w pełni wykorzystać techniki wpływu społecznego, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

Daniel Kahneman, Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym, Wydawnictwo Media Rodzina